Zero Zero Band

Zero Zero Band

Zero Zero Band  is a 60-degree, 80’s renowned group of three from the international rock & blues scene. They first appeared in 1988 and since then they have appeared in various clubs of Athens with many fans who support and follow them. Zero zero band electric blues and rock is a different approach to their repertoire, with traditional blues swings, technical and classic blues The team consists of Giorgos Zikos el. guitar-vocals, Michalis Christidis bass Giorgos Kantzidis drums

 

Zero Zero Band

Οι Zero Zero band  είναι ένα τριμελές group με ρεπερτόριο 60’s, 70’s 80’s από τη διεθνή rock & blues σκηνή.
Πρωτοεμφανίστηκαν το 1988 και από τότε εμφανίζονται ανελλιπώς σε διάφορα clubs της Αθήνας με πολλούς fans
που τους υποστηρίζουν και τους ακολουθούν.
Το Zero Zero  electric blues & rock είναι μια διαφορετική  
προσέγγιση στο ρεπερτόριό τους, με παραδοσιακά blues
κουρδίσματα,τεχνικές και κλασσικά blues .
Το group αποτελείται από τους Γιώργο Ζήκο el. guitar-vocals, Μιχάλη Χρηστίδη bass  Γιώργο Καντζίδη drums

 

Zero Zero Band

 

Bura Elvira Lavou

 

Όλα Κυλάνε Σαν Τροχός Και Όλα Κάνουν Θόρυβο

Όλα Κυλάνε Σαν Τροχός Και Όλα Κάνουν Θόρυβο.

Όλα Κυλάνε Σαν Τροχός Και Όλα Κάνουν Θόρυβο.

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πριόνια κόβουν τα ξύλα με ένα μονότονο διαπεραστικό πριονισμό. Κάθε μέρα στις 12 το μεσημέρι ξεκινούν να κόβουν και να τεμαχίζουν  κορμούς δέντρων. Ξανά και ξανά μέχρι να κοπούν σε μικρά κούτσουρα. Κάθε μέρα στις 12 η ηρεμία του δάσους διαταράσσεται καθώς και η δική μου διότι τέτοια ώρα με πιάνει πονοκέφαλος. Φτιάχνω δεύτερο καφέ και ανάβω ένα τσιγάρο.

Κάθε μέρα η ίδια ρουτίνα.

Σταματούν για λίγο και μετά ξεκινούν αλλά σ’ αυτό το μικρό διάστημα που μένει κενό το νευρικό σύστημα προσπαθεί να βρει την γαλήνη ώστε να συμμαζέψει τους ήχους που έχουν εισχωρήσει μέσα στο σώμα προκαλώντας αναστάτωση.Δεν είναι όμως ο χρόνος, που γυρίζει σαν περιστροφικός τροχός, αρκετός ώστε να καταφέρω γρήγορα να ξεπεράσω τον εκνευριστικό ήχο των πριονιών γιατί εκεί που λέω ουφ λίγο ησυχία βρε παιδιά τσακ η φασαρία ξεχύνεται σαν χείμαρρος ξανά και μου γαμάει το κέρατο. Σήμερα όμως είναι διαφορετικά.

Σήμερα τα πριόνια απλά γαργαλάνε τα αυτιά μου.

Οι σκέψεις είναι αυτές που πιέζουν το κεφάλι μου  και προκαλούν αυτόν τον απαίσιο πονοκέφαλο! Γιατί επιτρέπω σε τοξικούς ανθρώπους να βρίσκονται δίπλα μου? Γιατί  άλλαξαν σε τέτοιο βαθμό που δυσκολεύομαι να τους αναγνωρίσω? Γιατί  η κάθε αλλαγή επάνω τους  έχει πάντα ένα συμφέρον που κρύβεται από πίσω?

Ένα συμφέρον με Σ κεφαλαίο που σαν μαύρο σύννεφο σκεπάζει το ωραίο. Γιατί ωραίο είναι να αγαπάς και να προσφέρεις  με ανιδιοτέλεια.

Ωραίο θα ήταν επίσης να μην άκουγα  καθόλου τα πριόνια κάθε μέρα στις 12  Αλλά τα ακούω και τα υπομένω.

Υπομονετικά  σε κατάσταση αναμονής με το δεξί αυτί έτοιμο να καλωσορίσει τον εκκωφαντικό ήχο και το αριστερό να κλείσει τον διακόπτη Δεν ξέρω τι θα συμβεί στο μέλλον, δεν ξέρω αν θα ζήσω αρκετά, αν θα καταφέρω να νικήσω το κακό που καραδοκεί πίσω από λόγια  και πράξεις, Το μόνο που ξέρω ότι η δύναμη του ωραίου και της αρμονίας βρίσκει πάντα έδαφος και απλώνεται σαν χαλί πάνω στις φθαρμένες, παλιές και άσχημες σκέψεις εξαφανίζοντάς τες.  

Περίεργη μέρα η σημερινή! Οι ερωτήσεις καβαλούν μία μία και πηδούν στο μυαλό μου σαν αναβάτες επάνω σε μια μηχανή φτιάχνοντας μια πανύψηλη πυραμίδα όπως τότε στις γυμναστικές επιδείξεις της Ε.Ρ.Α. Στην κορυφή βρίσκεται μια απάντηση. Η απληστία φταίει για όλα

Νιώθω τις φλέβες να ηλεκτρίζονται και ένα ρίγος στην πλάτη να με διαπερνάει σαν ηλεκτρικό ρεύμα.Τα άκρα πέφτουν βαριά σαν να σήκωσαν πριν από λίγο το διπλάσιο βάρος απ’ όσο αντέχουν. Θέλω να κάτσω εδώ συντροφιά με τα πριόνια και τα σβουράκια που μπήκαν στο παιχνίδι μόλις τώρα και να ξεζουμιστώ για λίγο σαν πορτοκάλι που στριφογυρίζει στον αποχυμωτή. Ευτυχώς υπάρχει λίγος καφές στην κούπα και ευτυχώς πέρασε η Νατάσσα και μου έφερε καπνό χθες το βράδυ. Δεν θα βγω παρά μόνο όταν έρθει η ώρα για να πάω στο θέατρο.Τα πριόνια δεν ακούγονται  πια!  Η  ησυχία στο δάσος. προκαλεί την ηρεμία στο βάθος! 

 

Όλα Κυλάνε Σαν Τροχός Και Όλα Κάνουν Θόρυβο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 BEL

 Bura Elvira Lavou

Άνθρωποι Και Βαλίτσες

Άνθρωποι Και Βαλίτσες 

Άνθρωποι Και Βαλίτσες | Άραγε τι κρύβεται μέσα στις ανθρωποβαλίτσες;

Περιμένω το τρένο στην αποβάθρα του σταθμού με προορισμό την Κηφισιά.
Μπροστά μου δύο άνθρωποι με τις βαλίτσες τους στο χέρι περιμένουν μαζί μου.
Οι βαλίτσες έμοιαζαν ταλαιπωρημένες και παραφουσκωμένες.
Οι άνθρωποι σκυθρωποί και προβληματισμένοι.
Μάλλον δεν πέρασαν καλά, σκέφτηκα και χωρίς να το θέλω αυτή η σκέψη δημιούργησε μια εικόνα, ξαφνικά οι βαλίτσες έγιναν άνθρωποι κι οι άνθρωπο βαλίτσες.
Άραγε τι να κρύβεται μέσα στις ανθρωποβαλίτσες και γιατί δείχνουν ότι είναι έτοιμες να ανοίξουν, αδειάζοντας όλο το περιεχόμενό τους έξω, με κίνδυνο να εκτεθούν;

Άνθρωποι Και Βαλίτσες | Άραγε τι κρύβεται μέσα στις ανθρωποβαλίτσες;

Άνθρωποι Και Βαλίτσες | Άραγε τι κρύβεται μέσα στις ανθρωποβαλίτσες;

Η επόμενη σκέψη ακολούθησε μόνη της. Μέσα σε μια βαλίτσα στην αρχή του ταξιδιού υπάρχουν μόνο καθαρά και τακτοποιημένα ρούχα. Όλα είναι στην σωστή θέση οργανωμένα έτσι ώστε να μπορείς ανά πάσα στιγμή να τα βρεις όποτε τα χρειαστείς. Κατά την διάρκεια του ταξιδιού τα καθαρά και τακτοποιημένα ρούχα, μετατρέπονται σε βρώμικα και ταλαιπωρημένα (τσαλακωμένα).
Άμα δεν τα τακτοποιήσεις σωστά, πιάνουν τον διπλάσιο χώρο οπότε, κινδυνεύει να χαλάσει το φερμουάρ .. δεν το θέλεις αυτό. Οπότε βρίσκεις χρόνο να τα τακτοποιήσεις γιατί ξέρεις ότι δεν μπορείς να πετάς βρώμικες κάλτσες πάνω σε καθαρές μπλούζες γιατί μετά θα μυρίζουν ποδαρίλα.
Στο τέλος του ταξιδιού τα καθαρά ρούχα έχουν λερωθεί οπότε φροντίζεις να τα βάλεις σε πλαστική σακούλα για να είναι έτοιμα για πλύσιμο.

Άνθρωποι Και Βαλίτσες | Άραγε τι κρύβεται μέσα στις ανθρωποβαλίτσες;

 

Όταν τα ‘χεις όλα μαζί μπερδεμένα καθαρά βρώμικα αναγκάζεσαι να τα πλύνεις όλα κάθε φορά, γιατί δεν είσαι σίγουρος ποιό είναι καθαρό και ποιό όχι.
Μέσα σ’ έναν άνθρωπο στην αρχή του ταξιδιού υπάρχει μόνο καθαρό μυαλό.
Όλα είναι στην σωστή τους θέση οργανωμένα με την ρυθμιστική δύναμη της φύσης.
Κατά την διάρκεια του ταξιδιού το καθαρό και αμόλυντο μυαλό μετατρέπεται σε θολό και ταλαιπωρημένο (τσαλακωμένο).
Άμα δεν το φροντίσεις σωστά οι σκέψεις πιάνουν τον διπλάσιο χώρο οπότε κινδυνεύεις να τρελαθείς.
Οπότε βρίσκεις χρόνο να το τακτοποιήσεις γιατί ξέρεις ότι Δεν μπορείς να βάζεις θολές σκέψεις μέσα σε καθαρές γιατί μετά θα εκπέμπουν αρνητίλα
Όταν τις έχεις όλες μαζί μπερδεμένες, καθαρές θολές αναγκάζεσαι να τις ξεκαθαρίζεις όλες κάθε φορά, γιατί δεν είσαι σίγουρος τι είναι σωστό και τι λάθος
Το τρένο απότομα σταμάτησε τις σκέψεις μου, επιβιβάστηκα, οι πόρτες κλείσανε επόμενος σταθμός Ομόνοια.

Elvira Bura Lavou

No Letters Arrive

No Letters Arrive

Ο Άκης Περδίκης με το τρίτο του αγγλόφωνο EP, με αρκετές country/folk διαθέσεις όπου κυριαρχεί ο ήχος της ακουστικής κιθάρας, του pedal steel και της slide guitar.
Μαζί του οι αγαπημένοι του συνεργάτες Νίκος Μυλωνάς, Μαρία Περδίκη,Τζέννη Καπαδάη, Γιώργος Παναγιωτακόπουλος, Παύλος Βακατάτσης, Μιλένα Τριανταφύλλου και Tina Bell
Το πρώτο τραγούδι, (No Letters Arrive) είναι μια ελεγεία πάνω στις σχέσεις που δεν ευδοκίμησαν.
Το ίδιο ύφος επικρατεί και στο βιωματικό Empty-Pellets το οποίο ερμηνεύει με την μοναδική της φωνή η Tζένη Καπαδάη.
Το σχεδόν προφητικό Mytilini παίρνει το όνομά του από το νησί στο οποίο και γράφτηκε πριν από δέκα χρόνια. Περιγράφει το φόβο που κρύβεται μέσα μας όταν είναι να πάρουμε μια απόφαση ζωής.
Το ακουστικό (φωνή-κιθάρα) Waitin’ ηχογραφήθηκε στο σπίτι του Ακη Περδίκη σ’ένα τετρακάναλο και συλλαμβάνει ένα στιγμιότυπο νυχτερινής έμπνευσης.
Ο δίσκος προσφέρεται σε ηλεκτρονική έκδοση ( download ) στην διεύθυνση : https://akisperdikis.bandcamp.com/